اگر پايان نامه ها تقويت شوند و اساتيد در اين زمينه با دقت دانشجويان را راهنمايي كنند، قطعا توليد علم پيشرفت خواهد كرد.

مقدمه اين كار، سوژه يابي است. از آنجا كه فهم و انتخاب موضوع نيمي از تحقيق است، اگر دانشجويان موضوع خوبي را انتخاب كنند، نصف راه را رفته اند و اطلاع رساني پژوهشي كمك موثري به دانشجو خواهد كرد. ما نمي توانيم با بازنويسي علم هاي ديگران به جايي برسيم بايد گلوگاهي ايجاد كنيم كه اگر كاري انجام مي شود آن كار جديد باشد و بتواند مشكلي را حل كند و يا پاسخي به يك سوال باشد. اگر بخواهيم در علوم انساني بويژه علوم اسلامي پيشرفت كنيم، بايد توليد علم داشته باشيم و اين كار فقط زماني ميسر است كه ابزار آن را فراهم كنيم. اطلاع رساني پژوهشي اولين گام آن است و مرحله بعدي ارائه خدمات پژوهشي است. اين مساله كه تا چه اندازه منابع در اختيار دانشجو قرار مي گيرد و به چه ميزان به منابع خارجي دسترسي دارد و چگونه مي تواند جديدترين آثار علمي در آن رشته را بيابد، از مسائل مهم خدمات پژوهشي است ولي مشکل دانشجويان ما اين است كه به آخرين اطلاعات كارهاي علمي و سمينارها دسترسي ندارند. نهادهاي اطلاع رساني پژوهشي كه عمدتا زير نظر وزارت علوم هستند، وظايف خود را بخوبي انجام نمي دهند. دانشجويان رشته هاي حقوق، اديان و رشته هايي كه به الهيات نزديك هستند و ساير رشته هاي علوم انساني مجبور مي شوند براي انتخاب موضوع پايان نامه هاي خود يا به پايگاه هاي اطلاعاتي دانشگاه هاي خارج مراجعه كنند يا از دريافت آخرين اطلاعات پژوهشي محروم بمانند.‌ تا زماني كه اطلاع رساني به عنوان خدمات پژوهشي در كشور مطرح نشود اين مشكل باقي است. در بسياري از كشورها دانشجويان كارشناسي ارشد و دكتري بيشترين سهم را در توليد علم دارند و اساتيد فقط ناظر و راهنما هستند.