هفت سین قرآنی

امیر المومنین علی(ع):  این هفت ذکر قرآنی سلام قولا من رب رحیم؛ سلام علی نوح فی العالمین؛ سلام علی ابراهیم؛ سلام علی موسی و هارون؛ سلام علی آل یاسین؛ سلام علیکم طبتم فادخلوها خالدین؛ سلام هی حتی مطلع الفجر را در روز نوروز با زعفرانی که با گلاب مخلوط شده بر روی ظرف چینی بنويسيد. سپس این نوشته ها را با آب (که بهتر است آب زمزم و یا آب باران باشد) بشوئيد و آب جمع شده را به افراد خانواده بنوشانید که باعث دفع بلا و کسب سلامتی در طول سال جدید شود.         (مواعظ العددية، ص 197 ) 

 

 

یکشنبه ۴ بهمن ۱۳۸۸ - 8 صفر 143۱ - درگذشت سلمان فارسی

 

ـ زلال وحی

ـ یک جرعه آفتاب

ـ اشاره

ـ گفتار مجری

ـ نکته‌ها

ـ زلال قلم

ـ شعر

ـ کوتاه و گویا

ـ آورده‌اند که ...

ـ نظر شما چیه؟

ـ نظر ما اینه ...

ـ کتابستان

زلال وحی

«وَ اصْبِرْ نَفْسَکَ مَعَ الّذینَ یَدْعُونَ رَبّهُمْ بِالْغَداةِ وَ الْعَشِیّ ِ یُریدُونَ وَجْهَهُ وَ لا تَعْدُ عَیْناکَ عَنْهُمْ تُریدُ زینَةَ الْحَیاةِ الدّنْیا ... ؛ با کسانی که صبح و شام پروردگارشان را می‌خوانند و خشنودی او را می‌خواهند، شکیبایی پیشه کن و دو دیده‌ات را از آنان بر مگیر که زیور زندگی دنیا را بخواهی...». [1]

ابن مسعود روایت کرده است که این آیه درباره سلمان، ابوذر، صهب، عمار و برخی دیگر از اصحاب پیامبر نازل شد. ماجرای نزول آن این است که روزی شخصی به نام عیینه بن حصین نزد رسول خدا(ص) آمد و سلمان فارسی نیز آنجا حضور داشت. عیینه گفت: ای رسول خدا! هر زمان ما به حضور شما می‌رسیم، این مرد را بیرون کن و از خود دور گردان. هرگاه ما بیرون رفتیم، او وارد شود. پس از سخنان این مرد، آیه یاد شده نازل شد و پروردگار به پیامبر فرمان داد که مردان پاکی همچون سلمان را از خود دور نکن.[2]

افزون بر این، پاره‌ای از آیات قرآن کریم، به تعبیر مفسرین با اشاره به شرایط و سابقه سلمان بر پیامبر نازل شده است که عبارت است از: قصص: 52؛ مائده:‌؛ بقره: 62؛ جمعه: 3؛ زمر: 17 و 18؛ محمد: 38.

یک جرعه آفتاب

سلمان فارسی

«از شش چیز در شگفتم: سه چیز آن مرا می‌خنداند و سه چیز دیگر به گریه‌ام می‌اندازد. آن سه چیز که مرا به گریه می‌اندازد: جدایی از دوستان محمد(ص)، هراس و وحشت قیامت و ایستادن در پیشگاه خدای عزّوجلّ است.

ادامه نوشته

شنبه ۳ بهمن ۱۳۸۸ - 7 صفر 143۱ - ولادت حضرت امام موسی کاظم(ع)

 

ـ اشاره

ـ نکته‌ها

ـ زلال قلم

ـ کوتاه و گویا

ـ آورده‌اند که ...

ـ کتابستان

اشاره: پیشوای هفتم

سید محمدصادق میرقیصری

شخصیت‌های برجسته و ممتاز، کسانی هستند که بر همه ابعاد زندگی انسانی توجه دارند و در همه آن ابعاد، بروز و ظهور می‌کنند و به درجه عالی آن دست می‌یابند. آنها در عین آنکه در میدان زهد و پارسایی یگانه‌اند، در میدان جهاد و مبارزه نیز یکّه‌تاز هستند و در عین آنکه با دیدن یتیم سرافکنده، بر اثر مهر و عاطفه، اشک می‌ریزند، با دیدن طاغوت سرکش هر چه خشم دارند، بر ضد او آشکار می‌نمایند و به اصطلاح، جامع اضداد هستند.

امام موسی کاظم(ع) در عین آنکه انسانی رئوف و مهربان بود، در برابر طاغیان سرکش، خشمگین بود. در عین آنکه استاد پارسایان بود، یکه‌تاز میدان جهاد و عرصه سیاست بود. امام کاظم(ع) نهمین اختر آسمان عصمت و هفتمین ستاره درخشان فضای دل‌انگیز امامت، تبلوری از ارزش‌های والای انسانی بود و لحظه‌لحظه عمر پربارش، درس‌های بزرگ اسلامی را الهام می‌بخشید.[1]

«امام موسی کاظم(ع) در روز یکشنبه هفتم ماه صفر سال صدوبیست‌وهشت هجری قمری درروستای ابواء ـ بین مکه و مدینه ـ به دنیا آمدند و پنجاه‌وپنج سال زندگی کردند. ایشان در بیست‌ویک سالگی به امامت رسیدند. کنیه مبارکشان «ابوابراهیم» و «ابوالحسن» بود و به کاظم و باب‌الحوائج شهرت داشتند. امام در زمان خلافت منصور، مهدی، هادی و هارون‌الرشید زندگی می‌کردند و سال‌ها در زندان هارون‌الرشید بودند. ایشان ابتدا در زندان بصره بودند و بعد هارون دستور داد که امام را به زندان بغداد ببرند. در همان‌جا بود که یحیی بن خالد با خرما ایشان را مسموم کرد. مدفن شریف امام کاظم در شهر کاظمین است و زمان شهادتشان بیست‌وپنج رجب سال صدوهشتادوسه هجری قمری».[2]

ادامه نوشته

پنج شنبه 1 بهمن 1388 - 5 صفر 1431 - درگذشت شیخ عباس قمی

 

قمی، شیخ عباس

نام هاي ديگر: شیخ عباس قمی،محدث قمی،آقا شیخ عباس قمی،

موطن: قم

نام پدر : محمد رضا

تاريخ وفات: 1359قمری

زندگینامه ها:

منبع :

 

(حدیث اخلاص)

عبدالکریم پاک نیا

---

حاج شیخ عباس قمی ستاره تابناک آسمان علم و فضیلت، محدث و حدیث یگانه دوران حضرت امام خمینی (قدس سره)، - چهل حدیث امام خمینی حدیث اول - محدث قمی از جمله، مشایخ روایت است که امام خمینی (قدس سره) از قم و در یک فضای معنوی به دنیا آمد. پدر بزرگوارش مرحوم کربلائی محمد رضا یکی از علاقه مندان و شیفتگان اهل بیت علیه السلام و مردی پرهیزگار و صالح بود و مادر وی زنی پارسا و مؤمنه بود که سعی تمام در انجام واجبات الهی داشت و یکی از ویژگیهای آن بانوی گرانقدر، اهمیت فوق العاده به نماز اول وقت بود. یقینا یکی از عوامل موفقیت و آینده درخشان این شخصیت بزرگ شیعه، تربیت و نشو و نما در چنین محیطی و توسط چنین مربیانی بوده است. وی دوران کودکی را در جوی آکنده از معنویت و روحانیت پشت سر گذاشته و با عشق و علاقه سرشار به علم و اهل علم تحصیلات مقدماتی خویش را در همان شهر آغار کرد. ادبیات و فقه و اصول را در محضر اشاتید فن و علمای سرشنای آن روز همچون میرزا محمد ارباب قمی و سایر بزرگان آموخت.

 

ادامه نوشته

30 مرداد "روز بزرگداشت علامه مجلسی رحمه‏الله"

نیاکان مجلسی

جد پدریِ علامه مجلسی، ملا محمد مقصود علی اصفهانی، نخستین فرد از این خاندان است که به «مجلسی» شهرت یافت و این شهرت پس از آن بر فرزندانش اطلاق شد. بهبهانی در مرآت الاحوال جهان نما (و به پیروی از او محدث نوری در فیض قدسی) نوشته است که وی مردی صاحب کمال و با ورع بوده و در گرمی بخشیدن به مجلس ثانی نداشته «و تخلص به مجلسی می‏فرموده است و لهذا این سلسله به مجلسی مشهور شده‏اند».

جد مادریِ پدر مجلسی، کمال الدین درویش محمد نطنزی از شاگردان شهید ثانی و محقق کرکی، و یکی از چهار دانشمند جبل عاملی بود که در آغاز عهد صفوی به ایران مهاجرت کرد. او مردی زاهدپیشه بود و بیشترین همت خود را صرف گستردن احادیث شیعه کرد، تا جایی که درباره او گفته‏اند: او اولین کسی است که احادیث شیعه امامیه را نشر داد.

نویسنده ریاض العلماء می‏گوید: حافظ ابو نُعَیم اصفهانی، مولف حلیة الاولیاء، از نیاکان مجلسی بوده و به اعتقاد مجلسی مذهب تشیع داشته است.

پدر مجلسی

پدر ارجمند علامه محمدباقر مجلسی، ملا محمدتقی مجلسی، مشهور به مجلسی اول است. او از مشاهیر علمای اصفهان در روزگار صفوی بود که در سال‏های نخستین قرن یازدهم زاده شد. محمدتقی مجلسی، آثار ارجمند بسیاری از خود بر جای گذاشت که کتاب‏های روضة المتقین و لوامع صاحبقرانی از جمله آنهاست. این دو کتاب شرح عربی و فارسی بر کتاب شریف مَنْ لا یَحْضرُهُ الفَقِیه می‏باشد. وی شاگردان بسیاری چون آقا حسین خوانساری و ملا صالح مازندرانی را پرورد و در نهایت خود به سال 1070 ق در اصفهان درگذشت.

مجلسی در یک نگاه

ادامه نوشته

میلاد امام زمان(عج)

میلاد امام عصر آقا امام زمان (عج) را خدمت شما منتظران واقعی آن حضرت تبریک و تهنیت عرض می نمایم .

 

11 شعبان - ولادت حضرت علی اکبر(ع) و روز جوان

زندگی نامه حضرت علی اکبر (ع)                                                                                                                                                           

حضرت علي اكبر (ع) فرزند ابي عبدالله الحسين(ع) بنا به روايتي در يازدهم شعبان،سال43 قمري در مدينه منوره ديده به جهان گشود. پدر گرامي اش امام حسين بن علي بن ابي طالب (ع) و مادر محترمه اش ليلي بنت ابي مرّه بن عروه بن مسعود ثقفي است.او از طايفه خوش نام و شريف بني هاشم بود . و به بزرگاني چون پيامبر اسلام(ص)، حضرت فاطمه زهرا(س)، امير مؤمنان علي بن ابي طالب(ع) و امام حسين (ع) نسبت دارد.
ابوالفرج اصفهاني از مغيره روايت كرد: روزي معاويه بن ابي سفيان به اطرافيان و هم نشينان خود گفت: به نظر شما سزاوارترين و شايسته ترين فرد امت به امر خلافت كيست؟ اطرافيان گفتند: جز تو كسي را سزاوارتر به امر خلافت نمي شناسيم! معاويه گفت: اين چنين نيست.
بلكه سزاوارترين فرد براي خلافت، علي بن الحسين(ع)است كه جدّش رسول خدا(ص) مي باشد و در وي شجاعت و دليري بني هاشم، سخاوت بني اميه و فخر و فخامت ثفيف تبلور يافته  است.
نقل است روزي علي اكبر(ع) به نزد والي مدينه رفته  و از طرف پدر بزرگوارشان پيغامي را خطاب به او ميبرد، در آخر والي مدينه از علي اكبرسئوال كرد نام تو چيست؟ فرمود: علي سئوال نمود نام برادرت؟

ادامه نوشته

8 مرداد - روز بزرگداشت شیخ شهاب الدین سهروردی (شیخ اشراق)

نگاهی به زندگی و آثار شیخ شهاب الدین سهروردی

 هشتم مرداد در کشور ما روز سهروردی نام گرفته است. به همین مناسبت نگاهی کوتاه به زندگی و آراء فلسفی این حکیم ایرانی خواهیم داشت.

 شیخ شهاب الدین سهروردی چهره‌ برجسته ا‌ی در حکمت ، فلسفه و عرفان در فرهنگ ایران است. او در سال 549 هجری قمری در قریه‌ سهرورد زنجان دیده به جهان گشود. اولین آموخته های او در شهر مراغه نزد مجدالدین جیلی بود . سهروردی نزد جیلی ، فقیه مشهور آن زمان ، فقه را آموخت و در همانجا و نزد همین استاد با فخر رازی ، منتقد بزرگ فلسفه مشاء ، همدرس بود . با آنکه این دو از نظر علمی تفاوت های آشکاری با یکدیگر داشتند اما دوستی و قرابتی عجیبی میان این دو بر قرار بود.

سهروردی پس از تکمیل تحصیلات به اصفهان رفت تا نزد ظهیرالدین فارسی، علم منطق را بیاموزد. او در همین شهر بود که برای نخستین بار با افکار ابن سینا روبرو شد و پس از مدتی تسلط خاصی بر آن پیدا کرد.

سهروردی پس از اتمام تحصیلات رو به عرفان و سلوک معنوی آورد. شیخ در جریان سفرهایش مدتی با جماعت صوفیه هم کلام شد و به مجاهدت نفس و ریاضت مشغول شد .

هنگامی که سفرهای سهروردی گسترده تر شده بود به آناتولی رسید و از آنجا به حلب سوریه رسید. در همان شهر با ملک ظاهر ، پسر صلاح الدین ایوبی ، دیداد کرد. ملک ظاهر شیفته شیخ شده و مقدمش را گرامی داشت و از او خواست که در آن جا بماند. سهروردی پذیرفت و درس و بحث خود را در مدرسه حلاویه آغاز کرد. در همین مدرسه بود که شاگرد و پیرو وفادارش شمس الدین شهروزی به او پیوست .

 

ادامه نوشته

ملا محسن فيض كاشانى‏

محمد بن مرتضى مشهور به ملا محسن كاشانى ملقب به فيض از علماى بنام قرن يازدهم هجرى متولد 1007 مى‏باشد. به تعبير« رياض العلماء»،« جامع الرواة»،« روضات الجنات»« مستدرك الوسائل»،« لؤلؤ البحرين»،« الكنى و الالقاب»،« أمل الآمل» و...، عالمى بزرگوار، فقيهى توانا، حكيمى متأله، عارفى عامل و محدثى محقق بود. بين علما از منزلت و مقام والايى برخوردارند، در كثرت تصنيف و تأليف، زيبايى و تعبير و ترتيب، و تنوع علمى، مشهور است، جد پدرى، پدر، برادر و فرزندان او نيز از عالمان بودند.

 مرحوم خوانسارى در روضات الجنات، 26 صفحه از كتاب خود را به شرح حال و معرفى اين شخصيت علمى بى‏نظير، اختصاص داده است، او مى‏نويسد:« زندگى او شباهت بيشترى به زندگى ابو حامد غزالى دارد و مشرب او همانند مشرب فكرى اوست، تعدادى از كتابهاى خود را از تأليفات او اقتباس يا به روش او، گام برداشته است».

 

- تحصيلات     

 نشو و نماى او در شهر مقدس قم بود، مراتب علمى را در اين آشيانه پيمود، نزد پدر، شيخ بهائى، ملا محمد طاهر شيرازى، خليل قزوينى، شيخ محمد بن حسن بن زين الدين، شيخ محمد صالح مازندرانى، ملا صدراى شيرازى، سيد محمد باقر حسينى معروف به مير داماد، تلمذ نمود.

ادامه نوشته

عید نوروز

نوروز واژه مرکبی است که مفهوم روز نو از آن بر می آید و بر نخستین روز از اولین ماه سال شمسی تعلق می گیرد.ابوریحان بیرونی در کتاب التفهیم می نویسد « نوروز نخستین روز است از فروردین ماه ، بدین جهت روز نو نام کرده اند زیرا پیشانی سال نو است.» نوروز هنگام شادی است و تازگی و دوستی ، پیشینه تاریخی نوروز دست کم تا دوره ساسانیان مستند است و از اعیادی است که قبل از اسلام وجود داشته و اسلام آنرا با شرایطی تایید کرده و بر آن صحه گذاشته است. علامه مجلسی در جلد 6 بحارالانوار روایتی از امام جعفر صادق نقل می کند که:

ادامه نوشته